In navolging van de grote NATO oefeningen Red Flag in de USA, Maple Flag in Canada en Frisian Flag in Nederland houdt ook Turkije jaarlijks een grote internationale oefening op de vliegbasis Konya, in het midden van Turkije. Onder de naam Anatolian Eagle vond de eerste editie in 2001 plaats.
Spanningen
Sindsdien is de oefening elk jaar gehouden en aangezien Turkije strategisch is gelegen tussen Europa en het Midden Oosten doet men een handreiking naar beide kanten. Zo zagen we door de jaren heen deelname van Europese landen maar ook van Israel, Saudi Arabie, Jordanie en een aantal Golf staten. Dit jaar waren Qatar met Mirages en Jordanië met F-16’s aanwezig. Oman liet op het laatste moment verstek gaan. Dat de betrekkingen met landen uit het Midden Oosten gevoelig liggen en politieke spanningen snel in een negatieve spiraal om kunnen slaan zal niemand verwonderen. De regio daar is nu eenmaal erg onstabiel en een aantal van deze landen grenst aan Turkije. Een voorbeeld is Israel dat een aantal jaren aan deze oefening deelnam. In 2009 kwam hier een abrupt einde aan toen na enkele incidenten de betrekkingen tussen beide landen gespannen raakte en tot een dieptepunt bevroren.
Spierballen
Ook deze editie van Anatolian Eagle wordt gehouden te midden van spanningen met Syrie en grote onrust in de Ukraine, waarvan de uitkomst onzeker is. Anatolian Eagle betekent voor Turkije dan ook meer dan alleen een internationale oefening, het is tevens de spierballen laten zien aan de regio.
En deze spierballen zijn niet mis. In relatief korte tijd heeft Turkije een moderne strijdmacht opgebouwd met een efficiënte luchtmacht. De tijd van verkregen ‘afdankertjes’ uit het Westen behoort al lang tot het verleden. Weliswaar beschikt men nog over twee squadrons Phantoms, maar de overige gevechtssquadrons vliegen hoofdzakelijk met F-16’s in de C/D uitvoering en sinds kort eveneens met de modernste uitvoering hiervan, de F-16C/D block 50/52, herkenbaar aan de Conformal Fuel Tanks (CFT) boven de vleugels. Ook de enorme vloot helikopters is modern en sinds kort heeft men de beschikking over het eerste afgeleverde A400M transportvliegtuig, waarvan meerdere moeten volgen. In de oefening participeerde eveneens één van de twee nieuwe Boeing 737ECM&C toestellen.
Oefening
Anatolian Eagle is in grote lijnen vergelijkbaar met de eerder genoemde oefeningen. Met deelname van ruim 50 vliegtuigen uit verschillende landen is het doel van de oefening eigenlijk tweeledig.
In de eerste plaatst dient het vooral om de vliegers te trainen onder oorlogsomstandigheden en ervaring op te laten doen tijdens gevechtsmissies. Dit wordt bereikt door oorlogsomstandigheden na te bootsen waarbij blauwe eenheden strijden tegen rode tegenstanders, waarbij de laatste natuurlijk de vijand vormen. De rode krachten verdedigen een bepaald gebied met ondersteuning vanaf de grond met RADAR en raketten. De blauwe krachten moeten de rode uitschakelen en krijgen o.a. ondersteuning van AWACS vliegtuigen. Beide worden ondersteund door tankvliegtuigen. Daarnaast moeten hoogwaardige doelen aangevallen, respectievelijk beschermd worden. Onderlinge ervaringen worden uitgewisseld en nieuwe vliegtuigen (Eurofighters) en wapensystemen worden geoefend, uitgetest en eventueel verder ontwikkeld. Voor de Turkse luchtmacht vormt de oefening pure realiteit, waarbij ze door opgedane kennis, ervaring en hun materieel tegenstanders afschrikken en buiten hun grenzen hopen te houden.
Tekst en foto’s: Cor van Gent