Mijn Trip Tip

‘From the English countryside to EHLE’

4

Elke vlucht is een avontuur op zich. Maar soms komen er van die vluchten op je pad die je langer zal onthouden dan het vertrouwde rondje om de kerk. Zo kreeg ik halverwege juli de mogelijkheid om de ferry van een Cessna 172 vanuit Engeland naar Lelystad te verzorgen. Het toestel, met de registratie G-BAZT, had als thuisbasis Exeter (Zuidwest-Engeland) en stond daar te koop. Een bedrijf op vliegveld Lelystad heeft het vliegtuig gekocht en zodoende moest hij richting Nederland worden gevlogen. Dit was natuurlijk een kans om niet te laten liggen en zo kwam het dat ik donderdag 11 juli met nog een piloot richting Exeter vertrok.

De heenweg overbruggen we met een commerciële vlucht van luchtvaartmaatschappij Flybe vanuit Schiphol. Zij vliegen deze route met een Dash 8 Q400 met plaats voor ongeveer 80 man. Bij de douane hadden we, zoals verwacht, nog wat onenigheden met de zwemvesten die nodig waren om het Kanaal over te steken. Omdat er in die zwemvesten perslucht zit om het vest op te blazen, kan het gevaarlijk zijn om deze mee te nemen in het vliegtuig. Gelukkig mochten ze na kort overleg toch mee en hoefden we ze hier niet achter te laten.

Naar Exeter is het iets meer dan een uur vliegen. Voordat we landen in het zonovergoten Zuidwest-Engeland komen we op cruisehoogte eerst nog over Londen heen. Heathrow en Stansted zijn goed zichtbaar. Als we na de landing naar de terminal taxiën zien we de G-BAZT al klaar staan in het gras. Eenmaal door de grensformaliteiten heen staat de voormalige eigenaar van het vliegtuig ons op te wachten in de aankomsthal en neemt hij ons mee naar het kantoor voor de overhandiging van de officiële documenten. Hierna weten we onze weg te vinden naar het Hilton hotel dat slechts 1 kilometer van de terminal af ligt en ook nog eens spiksplinternieuw is.

De volgende dag staan we, nadat de Cessna zijn ontbijt bestaande uit aardig wat liters peut heeft gehad, rond kwart over negen op runway 08 van Exeter Airport, klaar om op te stijgen. Van de toren krijgen we de drie magische woorden ‘cleared for take-off’ en daar gaan we. Na een paar honderd meter hangen we boven het heuvelige Engelse platteland. Dit is voor mij de eerste keer dat ik zelf boven Engeland vlieg. De bewolking hangt nog vrij laag en we proberen er eerst een tijdje boven te vliegen, maar het grondzicht valt weg en we besluiten daarom om er onder te blijven. De te volgen route is vrij simpel: gewoon de kust volgen richting het oosten.

Van tevoren hadden we Shoreham Airport, vlakbij bij Brighton, als eerste tussenstop aangewezen. De eerste grote stad op de route hiernaartoe is Bournemouth. Het landschap verandert hier constant. Stranden worden afgewisseld door kliffen, die op hun beurt weer worden afgewisseld door boulevards met hier en daar een pier. Na Bournemouth pakken we een stukje van the Isle of Wight mee en komen daarna uit bij Portsmouth. We maken hier een rondje over de marinehaven waar een groot vliegdekschip waarschijnlijk om zijn einde ligt te wachten.

Achter Portsmouth nemen de heuvels al wat af en wordt het land wat vlakker. Het duurt maar even voordat we contact hebben met Shoreham en niet lang daarna komt het veld in zicht. De approach voor runway 02 brengt ons laag over de kust en het strand. Het baantje is smal maar de landing verloopt soepel.

Na een dik uur vliegen is het tijd om in het restaurant onze magen weer bij te vullen. De lekkere koffiebroodjes die ze hier verkopen zijn zeker een aanrader. Het restaurant is voornamelijk gevuld met mensen die gezellig een ochtendje op het vliegveld doorbrengen. De terminal van Shoreham is tevens een heel oud gebouw met scheuren die niet onopgemerkt blijven. Op het scherm in de ‘grote’ hal worden de arrivals en departures afgewisseld weergegeven. Ook de G-BAZT met ‘origin’ Exeter komt voorbij.

De volgende stop wordt Midden-Zeeland. De Cessna heeft nog genoeg brandstof voor de vlucht naar Nederland. Nadat we de benodigde voorzorgsmaatregelen hebben genomen, zoals de zwemvesten omdoen, en het vluchtplan is doorgegeven, stijgen we op voor het vervolg van onze trip. Slechts een klein half uur na take-off komen we aan bij Lydd waar we aan de oversteek van het Kanaal zullen beginnen. Hier is de afstand die we boven het water moeten vliegen het kortst. Ongeveer halverwege zien we aan de linkerkant de bekende witte kliffen van Dover. 10 minuten later komen we net ten zuiden van Calais weer ‘aan land’. Ook hier bestaat de kustlijn grotendeels uit steile kliffen. Net voor Calais zien we het begin van de tunnel waar de trein naar Engeland doorheen gaat. Ook zien we de auto’s en vrachtwagens oplijnen om de treinen op te rijden. Verderop zien we het vliegveld van Calais aan ons voorbij gaan.

Nog net voor de Belgische grens ligt de stad Dunkerque (Duinkerke) die met zijn hoogovens de lucht grauw kleurt. Eenmaal in België volgen we het strand richting het noordoosten. Achtereenvolgens passeren we De Panne (bekend van het attractiepark Plopsaland, die wij ook konden zien liggen), Luchtmachtbasis Koksijde, Oostende (met op het vliegveld nog 1 DC-8 klaar voor de sloop) en de haven van Zeebrugge waar een paar grote schepen liggen. Ter hoogte van Zeebrugge vliegen we op 500 voet om tegemoetkomend verkeer dat op 1000 voet vliegt te mijden.

Na Zeebrugge duurt het niet lang of we vliegen alweer in Nederlands luchtruim. De Westerschelde, Vlissingen en Middelburg glijden nog onder ons door voordat we de landing op Midden-Zeeland inzetten. Er staat een pittige crosswind maar de landing verloopt zonder kleerscheuren. Voordat we de Cessna parkeren gooien we haar eerst nog even vol met wat brandstof en daarna vervolgen we onze weg richting het restaurant om wederom onze eigen voorraad bij te vullen. Dit keer met heerlijke Nederlandse kroketten. De vlucht vanuit Engeland duurde bijna 2 uur.

Wat ons nu nog resteert is slechts het korte hopje van een uur naar Lelystad. En ook al zou je denken dat het mooiste van de trip nu wel voorbij zal zijn, was er ook op deze vlucht nog genoeg te bewonderen in ons eigen landje. Ongeveer 20 minuten na het opstijgen hebben we contact met Rotterdam Tower die onze ‘request’ voor een rondje boven de stad goedkeurt. Van de Euromast tot de Erasmusbrug en De Kuip tot de Rotterdamse haven zien we voorbij komen.

Na dit prachtige gezicht rest ons nog een landing op Lelystad en dan is ons kleine avontuur ten einde gekomen. In totaal inclusief de bloktijden hebben we toch weer dik 5 uur gedeukt. Ook hebben we weer veel nieuwe ervaringen opgedaan en nieuwe belevenissen gehad. Vliegen in Engeland is toch weer ander dan het al eerder genoemde vertrouwde rondje om de kerk. En dit zijn de tripjes die je niet vaak maakt, maar die daardoor wel heel lang in je geheugen blijven hangen. Het enige wat ik nu nog kan zeggen is dat het zeker een ervaring was om nooit te vergeten en ook zeker iets wat in de toekomst voor herhaling vatbaar is!

SAM_3900 SAM_4087 SAM_4044 SAM_3974 SAM_3950 SAM_3926

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4 reacties op “‘From the English countryside to EHLE’

  1. Lindy Kats schreef:

    Mooie tocht en leuk beschreven!!

  2. […] (On)Zichtbare grenzen. Door Marc Tilstra […]

  3. A.J.H.Cornelis schreef:

    Wat een leuk stukje over de tocht met onze Cessna G-BAZT inmiddels in “company livery” gespoten en gestald/gevlogen vanaf EHGG.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.